Dün akşam bütün adaylarını dolaştım Altın Küre'nin - 4
Genelde dramaların yanında ikinci sınıf görülen komedi-müzikal dalı, bu sene de her sene olduğu gibi drama dalına göre daha fazla sayıda sevdiğim filmi içeriyor (2'ye karşı 1. Evet bu sezonki filmleri pek sevmedim).
Adaylardan 3'ünün müzikal olması ve senenin iyi komedilerinden bir kısmının onlara yer açmak için dışarıda kalması, müzikallerin içeriklerine göre bir dala yerleştirilmesinin ve komedi müzikal dalının komedilere bırakılmasının gerekliliğini tekrar hatırlatıyor
deyip sosyal içerikli mesajımızı da verdikten sonra gelelim adaylara.

TIME'da geçenlerde çıkan bir yazı üniversite takımı çalıştırıcılarının başarı için ne zahmetlere katlandığını anlatıyordu. 1936 yapımı Pigskin Parade de, benzeri bir çalıştırıcıyı ve takımını işliyor.
Judy Garland müzikal kariyerinin büyük kısmını pofuduk elbiseler içinde, vodvil sahnelerinde veya evinin salonunda şarkı söyleyip, aşık olduğu adamın kendisine evlenme teklif etmesini bekleyerek geçirdi. Kızı Liza ise ilk büyük müzikaline oldukça açık bir kıyafet içinde, Berlin'de karanlık bir gece klubünde çıkıyor. Aşkınıysa ne siz sorun ne ben söyleyeyim.
Ortak özelliklerini inceledikten sonra gelelim Busby'li WB filmlerini özel kılan oyunculara, sahnelere.
Hani olmaz ya, diyelim ki bana yetki verdiler. Dediler ki "gel genetikçi kardeş, şu ÖSS sistemini bir de sen düzenle". İlk icraatım büyük ihtimalle klasik Hollywood müzikallerini Batı edebiyatı kadrosundan müfredata dahil etmek olurdu.