The Front Page ***1/2 ve The Front Page ****
Bir süre önce telifsiz kullanıma açık filmler arasında saydığım His Girl Friday'in bir öncülü bir de tekrar çevrimi olduğundan bahsetmiştim. Üç filmin de uyarlandığı oyun gibi The Front Page adını taşıyan bu iki film, asla daha yakın olsa da, His Girl Friday'in yerini tutamıyor.His Girl Friday'den farklı olarak, 1931 ve 1974'te çekilen her iki Front Page de, Ben Hecht ve Charles MacArthur'un oyunundaki gibi erkek editör ve muhabir etrafında dönüyor (Girl Friday'de muhabir kadındı). Editör Walter Burns, evlenip gazetecilik işinden elini eteğini çekmeye kararlı, en iyi elemanı Hildy'yi işinden ayrılmamaya ikna etmek için, muhabirin "gazetecilik aşkı"nı harekete geçirmeye çalışıyor. Basit bir suç işlemiş olmasına rağmen politik sebeplerle idama gönderilen Earl Williams'ın hikayesi, Burns'un aradığı fırsatı yaratıyor. İstemeyerek de olsa bir şekilde Earl Williams haberini takip etmeye mecbur kalan Hildy, olaylar renklendikçe, evlilik planlarını ve şehirden ayrılmak için kendisini bekleyen nişanlısını unutuveriyor. Ara ara yerine gelen hafızasını, Walter, yeni bir numarayla karanlıklara geri gönderiyor.
Walter ve Hildy kendi kavgalarıyla meşgulken, idam haberini takip eden diğer gazetecilerin hal ve tavırlarıyla basına atılan taşlar, Front Page'in ikinci ana temasını oluşturuyor. Çevrelerindeki drama kayıtsız kalan hatta sabah baskısına yetişebilmek için idamın erkene alınmasını isteyen gazeteciler, hem meslek hem de genel insan doğası üzerine kara bir tablo oluşturuyor. Eleştiri o kadar sert ki, 1931'deki filmde ve 1942 yapımı His Girl Friday'de, yapımcılar, "Bu filmde anlatılanlar gerçek değildir" manasında bir ibareyi açılışa koyarak kendilerini sağlama alma ihtiyacı hissetmiş. 1972 yapımı filmin başında uyarının yer almaması, sinemanın bu yıllarda sansürden kurtulup cesaret kazandığı şeklinde yorumlanabilir. (kötümser bakmak isterseniz, "artık anlatılan kalpsiz gazeteciler gerçek oldu" yorumu da yapılabilir)
Filmi sürükleyen iki karakter arasındaki ilişkinin iki filmde de, Girl Friday'e oranla sınırlı kaldığı hemen dikkat çekiyor. Ağırlık cezaevindeki basın odasına verildikçe, Walter Burns ve kurnazlıkları geri plana itiliyor. His Girl Friday'e efsanevi hızını Grant - Russell diyalogları ve itişmeleri kazandırdığından, The Front Page'lerin yavaş kalması şaşırtmıyor. 74 yapımı film ara ara fiziksel komedi sahneleriyle neşelenirken, 31 yapımı film, siyah beyaz çekimin de etkisiyle iyice kara film havası alıyor.
1931 yapımı filmin başrollerini Adolphe Menjou ve Pat O'Brien almış. Her ikisi de dönemin en bilindik ve kaliteli oyuncularından olsa da oyun tarzı açısından Grant ve Russell'a göre biraz daha ciddi kalıyorlar. (Bu arada Pat O'Brien Broadway'de Walter Burns rolünü oynuyormuş, stüdyo rolleri karıştırıp ona Hildy rolünü teklif etmiş, O'Brien da sesini çıkarmadan kabul etmiş) 1974'teki Walter Matthau - Jack Lemmon ikilisini 1968 yapımı The Odd Couple'dan hatırlıyoruz. The Front Page'e de o filmdekine benzer kavgalar görme umuduyla başladıysam da hevesim kursağımda kaldı. Karşılıklı daha fazla süre almamaları yazık olmuş.
Başrollere ek olarak, 1931 yapımı film başta Edward Everett Horton olmak üzere dönemin tanıdık yüzlerini barındırıyor. 1974 yapımı filmdeyse, Hildy'nin nişanlısı olarak Susan Sarandon ve idam edilecek Earl'ün sözde sevgilisi Mollie olarak Carol Burnett dikkat çekiyor. Kim oynarsa oynasın aşırı melodramatik bulunacak sahnelerde, Burnett kendine has sesi ve havasıyla bambaşka bir tat sunuyor.
The Front Page oyununun her üç versiyonu da aynı temayı, üç aşağı beş yukarı aynı şekilde anlatsa da, Howard Hawks'ın 1940 yapımı His Girl Friday'i iki kardeşinin arasında su götürmez biçimde öne çıkıyor. Önceki iki filmin iyi yanlarını toplayan Billy Wilder'ın 1974 yapımı The Front Page'i, Lewis Milestone'un All Quiet on the Western Front'un hemen arkasından yönettiği 1931 yapımı uyarlamanın burun farkıyla önünde kalıyor. (Hepsini izlemek isteyenlere bir de ufak uyarı, 1931 yapımı film DVD'ye oldukça kötü aktarılmış. Kalitesiz ses ve görüntü keyif kaçırıyor.)
