Evan Almighty **
Marx kardeşler "A Night At The Opera"nın "Kalabalık Oda" sahnesinde 15 civarında insanı ufak bir gemi kamarasına tıkıp komedi tarihine geçerken özel efektlerden yararlanmamıştı. Hakeza, Blake Edwards'ın "The Party"si de, Abbott ile Costello'nun "Who's On First" skeci de ve diğerleri de. O sebepten Evan Almighty'nin "tarihin en büyük bütçeli komedisi" olarak pazarlanmasını bir türlü anlayamadım. Gerçi filmi izleyince o soru kafamdan silindi, yerini başkası aldı: "Nereye harcandı o kadar para?"
Bruce Almighty'de izne çıkıp işleri çekip çevirmesi için Jim Carrey'i görevlendiren Tanrı (Morgan Freeman), bu kez de haber spikerliğinden senatörlüğe terfi eden Evan Baxter'ı (Steve Carrell) kendisine hedef seçer, bir gemi yapmasını emreder. Evan, kapısına yığılan kalaslara, gelen alet edevata dirense de, çevredeki hayvanatın çifter çifter etrafında birikmesi, sakalının kesildikçe anında uzaması ve kıyafetlerinin değişime uğraması sonucu kaderine razı olup gemiyi yapmaya başlar. Kocasının delirdiğini düşünen Joan Baxter (Lauren Graham), çocuklarını alıp evi terkederken; Evan'ın senatodaki ofisinde de panik havası hüküm sürmektedir.
Baştan hayat vaat etmeyen proje, klişeler ("maddi çıkar için çevreye zarar vermekten çekinmeyen kötü senatör", "hayat kavgası yüzünden dağılıp bir zorluk karşısında birleşen aile") üzerine kurulunca daha da yavanlaşıyor. Yazar Steve Oedkerk yer yer bir iki espri yakalasa da, ders vermeye uzun zaman ayırdığından komedi kaybolup gidiyor.
Yüzüklerin Efendisi sonrası çağı yaşadığımız şu günlerde, Evan Almighty'nin 175 milyon dolarlık bütçesinin ciddi bir kısmını götürdüğü söylenen özel efektleri biraz amatör kaçmış. DVD eklerinde hayvanlarla yapılan çekimler methedildikçe aklıma American Express'in Ellen Degeneres'le çektiği 2-3 dakikalık "Ofiste çalışan hayvanlar" temalı reklam filmi geldi. Finaldeki "sel" sahnesinde de Yüzüklerin Efendisi: İki Kule'de Isengard'ın sular altında kalışını izlediğimiz anlar canlandı gözümde (hatırlatayım toplam 11 saatlik Yüzüklerin Efendisi üçlemesinin maliyeti 300 milyon dolar civarındaydı). Demem o ki, yapımcı şirketin artık sıradanlaşmış işleri orta kalitede yapmayı ancak beceren özel efektçilerinin kulağını şöyle bir burmasında fayda var.
Parasında da değilim aslen. Yapımcının parasıdır netice itibariyle, son kullanıcı olarak bana direk pek bir etkisi yoktur. Ama harcanan yeteneğe üzülüyor insan. Second City ve The Daily Show gibi iki önemli komedi okulundan geçip, The Office ve 40 Year Old Virgin'le son dönemin en büyük komedi yıldızı haline gelen Steve Carrell, alışıldık performansını sergilese de hasarlı senaryoya çare olamıyor. Lauren Graham'ın durumu daha da feci. Komedi yeteneğiyle sevdiğimiz Graham, ağlamaklı ve endişeli eş rolüne tıkılıp kalmış. DVD eklerindeki röportajlarının filmdeki sahnelerinden daha komik ve eğlenceli olduğunu söylemek yeterli olacaktır sanırım. İnsan leoparları peşine takıp Katharine Hepburn'lü Bringing Up Baby'ye bir referans verirdi en azından. Başrollerden daha da az süre alan ustalar John Goodman, Morgan Freeman ile komedyenler Molly Shannon, Wanda Sykes, Jonah Hill ve John Michael Higgins verilen malzemeyi kullanmaya çalışsa da ister istemez sönük kalıyor.
Filmin çevreci alt metnine uygun olarak yönetmen/yapımcı Tom Shadyac yapımın küresel ısınma etkilerini ortadan kaldırmak için elinden geleni yapmış (herkese bisiklet hediye etmiş misal). Bu jest, DVD ekleri için hoş bir bölüm oluştursa da; filmin geneli için harcanan zaman, emek ve yeteneği düşündükçe Shadyac'ı affetmek bir türlü içimden gelmiyor. Dua edelim üçüncüye kalkışmasınlar. (zaten bu gişe rakamlarından sonra pek kolay da değil)
